HAVE A NICE DAY!

Hoeveel keer moet ik dat niet aanhoren als ik de USA of ergens anders met veel Amerikanen ben. Het is natuurlijk een holle frase want als je de deur uit ben zal het die Yank een zorg zijn of jij een fijne dag hebt of niet. Je was in zijn winkel, restaurant of wat dan ook en hij heeft aan je verdiend dus je krijgt van hem een ‘Nice Day' op de koop cadeau toe. Leuk mee genomen toch. Niet dat ik iets tegen Amerikanen hebt maar ze leven 'over there', toch anders dan 'over here'. In de jaren 60/70 werkte ik met Adriaan als acrobaten duo onder de naam The Crocksons veel in Duitsland met maandcontracten in nachtclubs en dat was hartstikke leuk werken. Je begon ‘s avonds om 11 uur en je stond om 1 uur ‘s nachts weer op straat en was klaar met je werk. Nou werkten wij in de vooravond veel in de soldaten,- en officiersclubs van het Amerikaanse leger en de keren dat wij te horen kregen: ‘Ed Sullyvan is een grote vriend van mij en ik breng jullie naar de States en de 'I will make you a star in the states' zijn niet meer te tellen. Voor de goede orde: de Ed Sullyvanshow was in die tijd de beste en grootste variétéshow van de wereld en als je daarin opgetreden had gingen er deuren voor je open die tot dan toe op slot zaten. Dus in die show wilde menig artiest graag voor niks werken. Iets wat nou in Nederland bij alle zenders gewoon is. Nou, in het begin trapte je daar natuurlijk in en gaf je zo'n man foto's, adres etc. en hij gaf je de hoop dat je een ster zou worden in Amerika. Nou mooi dat je nooit iets van hem hoorde, om van Ed Sullyvan van maar te zwijgen.

Maar wat mopper ik? We hebben het zonder Ed Sullyvan toch ook niet onaardig gedaan.
Met ‘Have a nice day' werd ik een paar jaar geleden weer mee geconfronteerd toen ik weer eens in Amerika was en wel in het pretpark voor de volwassene: Epcot Center.
Daar krijg je in allerlei paviljoens toekomstvisies te zien. Hoe de aarde er bijvoorbeeld over 100.000 jaar uitziet en ook hoe de aarde er 10.000.000 jaar geleden uitzag maar ook hoe het menselijk lichaam in elkaar zit en hoe ziektes en hartinfarcten voorkomen kunnen worden. Kortom de Ahoyhal maar dan met voorlichting op medisch gebied. Ik sta daar voor een loket van inlichtingen om, uiteraard tegen betaling, een wat meer uitgebreide catalogus te kopen daarmee ik goed geïnformeerd ben en dit mijn dochters kan vertellen en daarmee uiteraard het idee bij hen wek dat die ouwe overal verstand van heeft. Ja, hoe denk je dat al die wijsneuzen op de t.v. aan hun deskundigheid komen? Nou, gewoon uit een boek of brochure. Ik dacht vroeger dat studeren veel inhield, maar ik ben er nu inmiddels achter dat veel lezen ook helpt. Goed, we gaan terug naar dat loket. Ik hoor opeens gekreun naast mij. Een man dringt voor en houd zich ter nauwernood vast aan de balie en steunt; ‘Kunt u een ambulance voor me bellen want ik ben niet goed en heb zo'n pijn in mijn borst'. Het antwoord van de circa 20 jarige baliekluifster verblufte mij. Ze zei, al kauwgom kauwend; ‘100 Meter hier vandaan is een telefooncel daar kunt u bellen. Have a nice day.'
En terwijl ze onverstoorbaar doorging met kauwen vroeg ze mij wat ik wilde kopen, want time is money, you know .

Ik denk achteraf dat ik toch wel indruk maakte op die 20 jarige baliedrol want ik liet in uitstekend Amerikaans weten wat ik geleerd had van al die soldaten uit die opleidingskazerne's waar ik opgetreden was in Duitsland.
Ik geef toe, dit was geen ABA (Algemeen Beschaafd Amerikaans). Het kwam er op neer dat ik dit het toppunt vond van onbeschoftheid vond en dat ze zich rot moest schamen om zo een mens in nood af te schepen. Ik ben daar na als een hert over de balie heen gesprongen en brulde een chef achter een bureau toe; ‘Bel een F…… ambulance! Er staat er één de moord te steken voor de balie!'
Die chef was van een ander bouwjaar, drukte meteen op een toestel en echt binnen 3 minuten lag de man in de ambulance en reed onder vrolijk toeteren het terrein af; Wieoe, wieoe, wieoe!!! De kauwgom kauwende zwaar, opgemaakte balietrut keek het hele gebeuren met stomme verbazing aan. Toen de rust weer gekeerd was vroeg ik heel beleefd: ‘Uw vader was zeker een goeie vriend van Ed Sullyvan?' Verbaasd vroeg ze: ‘Who is Ed Sullyvan? Ik zei: ‘Geef mij maar een catalogus, trut. Have a nice day.'
Die kreet stond trouwens ook op elke raket die op Irak viel.